...hebben we de geboorte van Pinoccio -de zoon van meester Tun Sun- gevierd. Dat gebeurt in het ouderlijk huis van de vader, in Wereng dus (op 45 kilometer van Sihanoukville). Ik ben er op de motor heen gereden, tussen de buien door en met de wind achter. Die had ik 's avonds dus pal op kop, in korte broek, dito shirt en geen helm... (Gevoelssnelheid 100 km/uur...)

Ontvangst op het erf.

De 'doop' van Pinoccio, met offergaven aan de Boeddha en giften (geld) van de gasten.

Als enige 'Barang' (blanke) wordt er van je verwacht dat je een kwartje (500 riel) geeft aan de plaatselijke jeugd. Als een lopend vuurtje ging het verhaal. Ik schat de oploop op een stuk of tachtig...

...en dan is het feest! Wie drinkt wie het eerst onder tafel! Ho stop, ik moet nog rijden... 

...folder is uit! Eindelijk kan ik onze gasten up to date informatie aanreiken voor ze Kleng Leu bezoeken.

De broertjes Ny en Nah kwamen hun dankbaarheid uiten voor de kans die ze nu hebben gekregen om naar school te gaan.

Ook dit raakt ons allemaal.

...aan de zonnige gezichten van deze (Nederlandse) bezoekers niet zeggen, het regent nog steeds. Wat voor deze hevig geinteresseerde dames geen verschil maakt. Ook zij dragen Mondol Op'thom vanaf vandaag een warm hart toe.

Voor Gerda en Paul Schimmel: als je mij een mail stuurt via 20six moet je wel je eigen emailadres invullen, anders kan ik jullie niet antwoorden! (zie ook 30 juli)

Toen ik om zes uur in de Engelse les van meester Yan ging kijken, zong de klas een lied uit volle borst dat mijn nichtje Annemarije ze vorige week geleerd heeft "...Head and sholders..."

...een regenachtige dag brengt deze familie uit Breukelen een bezoekje aan onze school -tja, wat moet je anders met dit pokkenweer? De twee zonen 'volgen' een les Khmer. Daan is 12 maar steekt twee koppen uit boven Mom Dinay in de bank voor hem die 14 is.

...Annemarije is weer terug in Nederland. Ze mocht van haar studieleider niet langer blijven. Jammer.

Oom Piet de Jonge is dood. Hij werd 95. James Greeves plukken in oom Piet's boomgaard... Oom Bertus van het Lage Wegje is ook niet meer, hij werd 'maar' 85. Nu is Jo alleen. Leest zij de Beatrijs nog?

Toen ik wakker werd uit mijn siesta werd ik overvallen door een onbedwingbare bui van melancholie. Een scheut van hevig verlangen naar vroeger, toen geluk nog heel gewoon was. De jaren vijftig. Glashelder zag ik de huiskamer van mijn jeugd voor mijn geestesoog. Mijn moeder in haar bloemetjesschort achter de strijkplank en ik hoorde weer het piepen van het scharnier, telkens als ze het ijzer op het roostertje neerzette om een vest van mijn vader te vouwen. De naaimachine voor het achterraam, afgestolpt met een ingelegd fineren deksel waarop een gehaakt rond antimakassartje. Onder de naaitafel en boven het trappedaal in gietijzeren letters SINGER.

Dan gaat mijn mobieltje af: "Loo Cees, when you come to the school?"